
"หนักไปไหม?...
เหนื่อยไปรึเปล่า...??"
หลายคนคงเคยถามคำถามนี้กับตัวเอง เมื่อเวลาที่เราท้อแท้ หรือหมดกำลังใจ....
..ฉันก็เป็นคนๆ นึงที่กำลังนั่งถามคำถามนี้กับตัวเอง ทั้งๆที่สัญญากับตัวเองแล้วว่า จะไม่ท้อแท้ง่ายๆ เพราะต่อจากนี้ไป ชีวิตยังต้องการให้เราเจอกับบททดสอบสุดโหดอีกมากมาย
หากผ่านมันไปได้ ทุกอย่างก็คงราบรื่น และดีขึ้นได้ด้วยตัวของมันเอง
..คนเรา ไม่มีใครดีได้ไปหมดทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์ และในขณะเดียวกัน ก็คงไม่มีใครไม่ดีไปทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์อีกเช่นกัน...อยู่ที่ว่า ใครจะมีด้านดีหรือด้านไม่ดีมากน้อยแค่ไหนนั่นเอง
"กำลังใจ" ก็เป็นสิ่งสำคัญ มันเหมือนเป็นแรงผลักดันให้เราต่อสู้เอาชนะกับอุปสรรคต่างๆ ได้ ทำให้ขาที่เคยสั่น กลับมายืนได้อย่างมั่นคงและแข็งแรงอีกครั้ง
แต่กำลังใจ ก็อาจจะไม่มีประโยชน์ใดๆ เลย หากเรายังคง "แบกโลก" ไว้อยู่อย่างนี้ สักวันหนึ่งโลกก็คงหล่นมาทับตัวเราตายอย่างแน่นอน
สิ่งเดียวที่จะช่วยได้ นั่นคือการ "ปล่อยวาง" ปล่อยมันทิ้งไป อยู่แบบคนที่ "เหยียบโลก" ไม่ต้องสนใจว่าใครเขาจะว่าอะไรเรา เพียงแค่เราทำแต่ความดี คิดในสิ่งที่ดี คงมีซักวันหนึ่งที่เป็นวันของเรา...
ขอบคุณทุกกำลังใจและทุกความเข้าใจที่ส่งผ่านเข้ามา ทำให้ทุกๆ อย่างดูสวยงามและไม่เลวร้ายอย่างที่เคยเป็นมา..ขอบคุณจริงๆ
ฉันจะพยายามทำให้ได้เหมือนที่ฉันพูดในวันนี้แล้วกันนะ.. เราต้องทำได้!!!!
"ไม่มีใครเป็นเจ้าของชีวิตเรา นอกจากตัวของเราเอง"
ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่กำลังท้อแท้อยู่ในตอนนี้ทุกคน... สู้ๆ นะ
วันนี้เพิ่งเปิดดู hi5 ดูแล้วแปลกๆ เห่อๆ
สอบมิดเทอมไม่ทันไร ก็จะต้องไฟต์ไฟนอลอีกแล้วเนาะ
แต่ถึงยังไงก็ไม่เท่าไหร่สำหรับ...คนนี้ ฮ่าๆๆ
ยอมรับว่าเก่งจริงๆ ยังไงก็ติวให้กันด้วยนะครับ ^^
ปล. สุขสันต์วันแม่เน้อแตมป์.. มีความสุขมากๆ
(เห่อๆ ..มีความสุขอยู่แล้วเนาะ แหมๆ ไม่อยากแซวเลย ฮ่าๆ)